İnsanları tanıdıkça bir yere ait olma duygusunun yerleştiğini söylüyor arkadaşlarından biri. Yüzün bilindikçe yeryüzünün oluyorsun. Sen anlamasan da tabiat anlıyor dilini.
İnsanın düne dair dönüp hatırladığı şeylerin önemli bölümü çocukluğunda yaşadıklarıdır, diyorlar. Belki de yaşayamadıkları, öykündükleri, gönlünü nemlendiren şeyler.
Durup dururken anısı olacağız birbirimizin. Kalplerimizden kim bilir neler geçiyor şu anda? Hangi yüklerimizden kurtulmak için çabalıyoruz? Birbirimize sezdirmeyip kendimize sakladığımız o şeyler belki üç gün sonra ortadan kalkacak, belki de kürk yıl daha içimizde bir ur gibi taşınmak zorunda.