"Ben bir hırsızım. Bir yalancıyım. Çoğuna göre erdemli biri değilim."
"Ya sevgi?"
Ravyn'in gögsü sıkıştı. Gözlerini kaparsa ne göreceğini biliyordu. Kütüphanedeki şöminenin önünde sessizlik içinde kitap okuyan annesiyle babasının hafifçe eğik yüzlerini. Orman yolunda at süren Elm, Jespyr ve Emory'yi. Yew Kalesi'ndeki masada karşısında oturan ve çay fincanının üzerinden pembe yanaklarıyla ona gülümseyen Elspeth'i. "İçimde sevgiye dair bir şeyler var.”
Çoban Kral Kadim Kızılağaç Kitabında, Ormanın Ruhu'nu ne bir dost ne de bir düşman olarak tanımlamıştı. Gerçekten olduğu şeyi yazarak mürekkep tasarrufu yapabilirdi. Puştun tekidir, demesi yeterliydi.