"Ama bu sadece bir ses, kesinlikle yaratık değil."
"Nereden biliyorsun?"
"Çünkü konuşurken, zihnimdeki en büyük korkularımı tekrar tekrar dile getirirken duyduğum ses bir yabancının sesi değil," dedi usulca. "Benim sesim."
"Niyetim duygusuz olmak değildi, Bayan Spindle. O kadar uzun süredir rol yapmak zorunda kaldım ki, içimdeki gizli taraflar, sihrim, o kadar derinlerde ki onlar hakkında nasıl konuşacağımı unuttum." Gözleri benimkilerle buluştu, adlandıramadığım bir şeyler arıyordu gözlerimde. "Bunu anlayabiliyor musun?"