Çok güzel konuşuyorsun ama yüreğe hitap etmiyorsun...evet. Ama yüreğe dokundurmak , insanın ruhunun derinliklerine kıvılcımlar salmak gerekir.İnsanları mantıkla yola getiremezsin, ayağa küçük gelen ayakkabı gibidir bu, olmaz.
Her zaman, her yerdeyiz biz, çalışmada en önde ama yaşamın en sonunda...Peki bizi düşünen kim? Bizim için iyi şeyler yapmak isteyen kim? Kim insan olarak görüyor bizi karşısında? Hiç kimse.