Booknevertheless
@Booknevertheless
Kullanıcı adım instagram adresimle aynıdır.
Bursa
132 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
“Ama bildiğim bir şey var.”
Merakla kapıldım. “Neymiş?”
“Duyduğum istek dışında hiçbir nedenim olmasa da seni öpmek istiyorum.” Ateşli bakışlarını gözlerime dikti. “Hatta buna ihtiyacım olduğunu söyleyecek kadar ileri gidebilirim.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hafifçe sırıttım.
“Gülümseme mi o?” Eğilip ciddi olmayacak kadar büyük bir dikkatle yüzümü inceledi. “Evet. Şimdiye kadar beni üç tanesiyle şereflendirdin. Kalbim yerinden çıkacak.”
Başımı iki yana sallayarak gözlerimi devirdim. “Kalbinin yerinden çıkması için çok da bir şey gerekmiyordur bence.”
“Anlaşılan ölümlü bir prenses gerekiyormuş.”
O yan yan gülüşü yine ortaya çıktı, bir müddet sustu. “Çok kişiyi öldürüp öldürmediğimi sormuştun,” dedi beni şaşırtarak. “Sadece mecbur kaldığımda. Pek çok kişiyi mi öldürdüm? Bazılarına göre öyle olduğuna eminim. Diğerlerine gelince. Muhtemelen umursayacakları kadar değil, yine de hiçbirinden zevk almadım.” Sesi keder doluydu. “Tek birinden bile.”
“Seni rahatsız ediyor mu?” diye sordu.
“Ne?” dediğinden bahsettiğini anlamayarak.
Gözlerime baktı. “Sana dokunmam.”
Bu sorulmamış sorumu yanıtlıyordu. Parmaklarının ne yaptığının kesinlikle farkındaydı. “Ben…” Hiç rahatsız olmamıştım. Dokunuşu kendimi güvende hissetmemi sağlıyordu, sanki bir şeyin ya da birinin parçasıymışım gibi. Ash’ in dudakları aralanana kadar gülümsediğimin farkında değildim, bana yine karnıma ağrılr girmesine neden olan bakışlarla bakıyordu. “Rahatsız etmiyor. Benim için… yeni bir duygu”
“Bazıları bir iyilikten daha fazlası için yalvarır.” Sesi duman gibiydi, hafif bir okşayış gibi. Ve bu ses… yine o sıcaklık ve aşinalık duygusunu uyandırıyordu. “Ama sen sinecek türden biri değilsin. Yalvaracağını da sanmıyorum.”
“Öyle biri değilim.” dedim.
“Ne yazık.”
“Belki senin için.”
“Belki” dedikten sonra yaklaşmaya başladı.