Booknevertheless
@Booknevertheless
Kullanıcı adım instagram adresimle aynıdır.
Bursa
132 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Ama Iris’i gülümsetmek zafer kazanmış gibi hissetmeme neden oluyordu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir anlaşmalı evlilik klişesiyle yine bir kitapta beraberiz canımlar. Aslında ben bu türü ne kadar klişe olsada çok seviyorum fakat Declan’ a ısınamadığım için kitabı da sevemedim. Sevemediğim için bitirmem çok uzun zaman aldı. Ve hikayeden de bu aralıklarda koptum..
Hikayemiz Declan’ ın Ceo olabilmek için dedesinin ona şart koştuğu evlilik vaadini yerine getirmeye çalışmasıyla başlıyor. Declan ile sahte evlilik yapacak olan kız, nişan günü kaçıp gidince İris, Declan’ ın bu hedefini yerine getirmesi için en iyi seçeneği kendisi olarak görüyor ve anlaşmaları da burada başlıyor.
Bir kere Declan gözüme, inanılmaz geçimsiz, suratsız, işkolik, nemrut ve hedefleri uğruna etrafındakileri harcayabilecek bir karakter olarak geldi. Nitekim bu durumu zaten final bölümün de Iris’ e yaşattı. Iris, affetmemeliydi ve Declan’ ın gönül alma çabaları da çok hafifti.
Yazar kitabın nerdeyse giriş ve gelişme bölümünü kapsayan Declan huysuzluğunu, geçmiş dönemde Iris’ e için yaptığı ince nüanslarla yatıştırmaya çalışmış ama bende bir kere film kopmuştu o yüzden o kısım toparlanamadı. Iris, çok tatlı bir karakterdi. Fakat ona da kızdığım nokta Declan ile anlaşmalı evlilik yaptığını bile bile ondan ona zaman ayırması gibi incelikler istemesi. Adamla zaten üç yıl çalışmışsın neden böyle bir durumda kabuklarının dışına çıkacağı beklentisine giriyorsun.
Ayrıca kitapta dedenin Declan’ a 6 ay da evlen ve çocuk yap şartını anlamsız buldum. Ya da kabul edeceğim şekilde iyi işlenmemişti. Evlilik o kadar kolay mı dedecim altı ay da evlensin bir de çocuk yapsın.
İkinci kitap daha güzel diyolar ama ben açıkçası yoklukta gidebilecek bir kitap olarak görüyorum. 3. kitapta Cal ile durum toparlanır umarım.
Addio..
“Ash.”
Arzudan deliye döndüğüm için durduğunu hemen anlamadım. Gözlerimi açtım. “Bir… sorun mu var?”
Başını hafifçe iki yana salladı. “Hayır. Ben sadece…” Isırdığı yeri öptü. “Adımın böyle söylendiğini daha önce hiç duymamıştım. Tuhaf bir duygu.”
