️Han Ata️️
@Bookreader_thinker
1k ‘da en çok incelemeleri okumaktan keyif alan biri :) instagram: @traveler_bookreader
Pijamalı bir iskelet olmak kim ister!
İskandinav yazarlara olan ilgimle Kjersti Annesdatter Skomsvold’un Hızlandıkça Azalıyorum kitabını bir oturuşta bitirdim. Başkarakter Mathea’nın kimse tarafından hatırlanmama korkusu beni hemen içine çekti. Yazarın net ve sade bir dili var, bu yüzden hikaye hiç yormadan aktı gitti. Okurken Mathea’nın dış dünyaya karışmaya çalışırken bir yandan da kendi kabuğuna çekilmesini çok sahici buldum. Özellikle alt komşusuyla karşılaşmamak için merdivenlerde verdiği o sakar mücadele beni gerçekten gülümsetti. Öte yandan, kocasının çizdiği iç içe geçmiş çemberlere bakıp kendi varlığını tamamen ona bağladığını fark ettiği an beni epey etkiledi. "E silinirse M de yok olur" mantığı, bir insanın kimliğini bir başkasına emanet etmesinin ne kadar üzücü olduğunu hissettirdi. Mathea’nın dünyada iz bırakma çabasını izlerken "Acaba hayata bazen ben de mi bu kadar uzağım?" diye kendimi sorguladım. Kitapta büyük aksiyonlar yok ama bir insanın unutulmaktan korkması her sayfada hissediliyor. Pijamalı bir iskelet olarak bulunma endişesi, yalnızlığın en net özetiydi. Yazarla bu kitapla tanıştım ve bu samimi anlatımını sevdim. Bu yüzden yazarın 33 ve Çocuk kitaplarını da okuma listeme dahil ettim. İlk kez bu yazarla tanışacaklar için gayet akılda kalıcı bir başlangıç oldu
İnsan nasıl bir yıkım makinesine dönüşüyor
Yaşadığımız savaşlar, içinde bulunduğumuz şiddet iklimi ve bunların kaynağı hep kafamı kurcalamıştı; özellikle de insanların nasıl bir şiddet makinesine dönüştüğü anlamlandırmadığım konulardan biriydi. Anthony Storr’un İnsan Yıkıcılığı kitabında bu sorularımın yanıtlarını kısmen de olsa buldum. Kitap genel olarak ilgimi çekti ama sadizmle ilgili bölümlerin gereğinden fazla uzun tutulması beni biraz sıktı. Yaklaşık 6 saat boyunca aralıksız okudum, benim için gerçekten uzun bir okuma maratonu oldu. Bazı kısımlarda tempom düşse de günün sonunda insan doğasının bu tarafını anlamak adına önemli bilgiler edindim. Yorucu bir süreçti ama Anthony Storr imzalı bu eseri bitirdiğimde okudumbitti ve okuduğuma kesinlikle değdi diyebiliyorum
Anno Domini 2071
Pieter Harting’in Anno Domini 2071 kitabını okudum, yaklaşık 70 sayfalık, kısa bir gelecek tahmini. Kitapta özellikle uçan bir araçla Konstantiniye semalarından geçtikleri yer dikkat çekiciydi; aşağı baktıklarında o meşhur hilalleri ve eski yapıları göremeyince, "kadim imparatorluğa ne oldu?" diye düşünmeleri zihnimde yer etti. Bunun yanında, yazarın kadın hakları konusunda o dönemden yaptığı çıkarımlar da oldukça dikkat çekiciydi. Merak eden bir oturuşta bitirir zaten, kısa ve basit bir okuma
Az sayfası ile çok yoran bir kitaptı benim için
Gradiva’yı aslında ince bir kitap olduğu için çabuk biter diye elime almıştım ama beklediğimden çok daha zorlayıcı çıktı. Pompei’deki bir rölyefe saplantı derecesinde bağlanan bir arkeoloğun hikayesini anlatıyor ama anlatım dili o kadar yoğun ve ağır ilerliyor ki metne odaklanmakta gerçekten güçlük çektim.
Okurken yer yer çok sıkıldığımı ve kendimi devam etmek için zorladığımı hissettim. Konusu aslında ilgi çekici; rüyalarla gerçeklik arasında gidip gelen o puslu hava fena değil ama yazarın tarzı günümüz okuma alışkanlığına göre biraz fazla durağan kalıyor. Büyük bir heyecanla değil de, daha çok merak ettiğim için sabrederek bitirdiğim bir kitap oldu. Kısa kitap her zaman hızlı okunur sanıyordum, yanılmışım. Okudumbitti , ben de bittim :)
Gradiva: Bir Pompei DüşüWilhelm Hermann Jensen · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20251,079 okunma
İyi kitapların pazarlanmaya ihtiyacı var mı?
Ud ve Yara İzleri, öyle her yerde reklamı dönen, popüler bir kitap değil zaten; kendi sessizliğinde derdini anlatan, abartısız ve net bir eser. Kitabın içindeki aynı isimli hikayede, bir udun telleri üzerinden insanın iyileşmeyen yanları öylece önümüze bırakılıyor; ne bir ajitasyon var ne de sahte bir teselli. Yazarı Danilo Kiš** ise sürgünlüğü ve aidiyetsizliği bizzat yaşamış, gürültü patırtı çıkarmayan bir kalem. Onun bu fırtınalı geçmişi, hikayelerine de o soğuk ve keskin gerçekçilikle yansımış. Anlatımı yer yer sert ve mesafeli olsa da, insanın en savunmasız anlarını büyük felsefeler kasmadan, olduğu gibi aktarmış. Hikaye severlere tavsiye ederim.