Yine bir tanıdık öldüğünde: Başkalarının ölümünü ne kadar doğal karşıladığıza şaşırır mısınız? Eğer şaşırmıyorsanız: Ölenin sizden biraz iletide olduğu duygusuna mı kapışırsınız, yoksa kendinizi üstün mü görürsünüz?
Hangisinden daha çok kaygı duyarsınız: Ölüm döşeğindeyken, bunu hak etmeyen birisine hakaret edebileceğinizden mi, yoksa bunu hak etmeyen herkesi bağışlayabileceğinizden mi?
Öleceğinizi düşündüğünüz oldu mu; bu sırada aklınızdan ne geçti:
a.ardınızda bıraktıklarınız mı?
b.dünyanıb hali mi?
c.bir manzara mı?
d.her şeyin beyhude olduğu mu?
e.siz olmadan asla gerçekleşmeyecek olan şeyler mi?
f.çekmecelerin dağınıklığı mı?