Kitaplarım
@Books123
278 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Bir kitabın daha sonuna geldim
İnsanın en önemli unvanı,
Önce kendi temiz ismidir.
Ve yansımalar...
Gerçek ile hayal arasında arafta kalmış.
Ne siyah kalabilmiş, ne beyaz olabilmiş araf
Ve insanlar...
İnsan olmakla, olmamak arasında.
İnsan , düşündüğünü değil ,
Söylediğini yaşar.
Dışa bakan rüya görür.
Öze bakan uyanır.
Seyyah Mühendis kitabı kar amacı gütmeyen, geliri beş ailenin ihtiyaçları için bağışlanacak bir eserdir.
Bu eser Kültür Bakanlığı tarafından beğenilerek Millet ve Rami kütüphanesine konulmuştur.
Yazarın gittiği, gezdiği, gördüğü birbirinden güzel şehirlerin havasını soluyarak , oralardan esinlenerek duygu yüklü sözler kaleme dökülmüştür.
Şiir severlere tavsiyemdir.Okuyunuz.Okutunuz.
Puan vermedi
Bir kitabın daha sonuna geldim
" Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can çekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait. Başkalarının isteklerinden doğuyor, başkalarının istediği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz.Bizim sandığımız hayat bizim değil, bizim sandığımız beden bizim değil"
Efsun ,Adnan , Hülya, Musa ve Matruşka bebek...Evsiz bu beş kişinin yarı hayali, yarı gerçek hikayelerine şahit olacaksınız...
Aşık olduğu adam tarafından başka erkeklere satılan bir kadın, bacaklarımı kesersem beni başkalarına satmaz diye düşünerek bacaklarını kesen Efsun Abla ...
Hafızasını kaybetmiş ne meslek yaptığını, hiç bir şey hatırlamayan Adnan Abi...
Hayatta beklentisi olmayan kendisini pazarlayan , erkeklerden şiddet gören Hülya...
Bir sabah evinden çıkıp geri dönmeyen, eşini, çocuğunu, işini geride bırakan şair Musa...
Çöpe atılan bir bebek Matruşka...
Herşey çok yüzeysel anlatılmış.Roman okuyorum hissi oluşmadı...Okuyup, okumayı sizlere bırakıyorum
Başka kitaplarda görüşmek üzere hoşçakalın
Bir kitabın daha sonuna geldim
Oysa kızılıcak hiçbir şey yapmadık.Biraz ekmek çaldık, biraz da cam kırdık...
Bizlerin isimleri yok.İnsanlar bize sokak çocuğu diyor.Sokakta yaşadığımız için sokak çocuğu diyorlar. Sokakta yaşamayı anlıyorum da çocuk kelimesini anlamıyorum.Madem çocuk olduğumuzu kabul ediyorlar , neden hala sokakta olmamıza izin veriyorlar ?
İnsanlıktan iyilik bekleyen çocuklardık ama ne yazık ki ekmek parası yüzünden ölen çocuklar olduk.
Onbir çocuğun nasıl tanıştıgına ve hayat hikayelerine şahit olucaksınız.Bu çocukların hikayeleri yüreklerinize dokunacak .
Aç kalmamak için bazen boylarından büyük işlere kalkışıp karşılığında simit alıp karnını doyurmak zorunda kalan çocuklar... ihtiyacı olduğu için çalmak zorunda kalan çocuklar...Canı elmalı turta çekip pastaneden alıp kaçan çocuğun arkadaşlarıyla paylaşacağı sıra yakalanıp dayak yiyip ve o hiç yiyemedigi turtanin tadına bakamayan çocuklar... Arkadaşlarının karnı doyup kendisi aç kalıp dayak yesede afiyet olsun diyip mutlu olan masum çocuklar...Parka bile kimse yokken giden başka çocukların ailelerinin ters baskislarina maruz kalan çocuklar ...Anlatacak çok şey var .Okuyunuz...okutunuz.
Ben SANSIZLARI çok sevdim .Sizlerinde okumasını tavsiye ederim.
