Bizim danışmağa sözümüz yox idi. Mən saatlarla
memarlıqdan, rəssamlıqdan, incəsənətdən, fikirdən, dindən,ənənədən danışırdım. Onunsa heç nəyə marağı yox idi. Fikri
saçlarında, paltarlarında idi. Hətta idmana da marağı yox
idi. Təkcə mən puldan danışanda maraqlanırdı. Qəribə
adamlar idilər. Ac qalmağa hazır idilər, amma hansısa
qonaqlığa təzə paltar geyinməli idilər.
Bir cambaza, bacağı kesildikten sonra, sakatlıgını hatırlatmak, bir ressama, gözleri görmez olduktan sonra, bir zamanlar güzel resim yaptıgını söylemek, hiç de hoş degil...