Ceyda Sarıkaya
@Bookworm123
Reklam
Dostoyevski’nin karakter çözümlemeleri, karakterlerin psikolojilerini ve ruh hallerini yansıtışı her zamanki gibi mükemmel. Kitabın içinde altı çizilecek, okurun kendisinden bir şeyler bulacağı ve kendi hayatıyla bütünleştirebileceği cümleler sıklıkla geçiyor. Ama olay değil durum odaklı bir kitap olması ve sayfa sayısının çokluğundan dolayı okuması benim için biraz zor oldu ve yer yer sıkıldım. Yine de bütününde baktığımızda bitirdikten sonra “çok güzeldi” denilip insanın üzerinde etki bırakacak bir kitap.
Baş karakterin, karısının odadaki cansız bedenine bakarak söylediği cümle:
...O işte burada, hala her şey çok güzel. İkide bir gidip bakıyorum, peki ya yarın götürdüklerinde nasıl yalnız kalacağım?
