Kitap uzun olduğu için göz korkutabilir ama içine girince o kadar kendine çeken bir kitap ki. Her yeni bölüme acaba ne olacak merakıyla başlıyorsunuz ve bu kitabı beğenmek için yeterli sebeplerden. Büyük Umutlar roman olmanın hakkını sonuna kadar veriyor çünkü sayısız karakter ki bu küçük notlar almanıza neden olabilir çünkü şu şunun nesi oluyor bu kişiyle bu nerden tanışıyor gibi karmaşalar ortaya çıkıyor :) sayısız mekan ve sayısız olayla karşı karşıya kalıyorsunuz. Son bölümlerdeyse dokunsanız ağlayacak hale geldim suyu bile zor yutkundum diyebilirim Pip'in provise vedası Joe ve Pip'in arasındaki o bağ o kadar dokunaklı anlatılmış ki... Keşke kalbimi yarıp içine bu kitabı yerleştirsem ve keşke sonsuza kadar unutmasam istiyorum. Charles Dickens'ın başka kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabından paylaştığım bir alıntı ete kemiğe büründü artık, işte o alıntı:
"Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir."
Charles Dickens <3