Hayat bana doğru yürüyor.
Ölüm bana doğru yürüyor.
Hayat dolu ölüm dolu sen, usanmadan bana doğru yürüyorsun.
O halde ben şöyle söyleyeceğim.
Ben üzgün değilim.
Bu kadarı bana yeter. Yetecek.
Kütle ile hacim doğru orantılı değildir.
Menekşe kadar küçük o kız,
Bir çiçek yaprağı gibi uçuşan o kız,
Yer çekiminden bile daha büyük bir kütleyle beni kendine çekiyor.
Tam o anda,
Ben Newton'un elması gibi,
Durmaksızın yuvarlanarak onun üzerine düştüm,
Küt diye, küt küt diye.
Kalbim,
Yer ile gök arasında,
Sıçrayıp duruyor,
O, ilk aşkımdı.