Metallica'nın One parçasının ilham kaynağı olarak dikkatimi çeken savaş karşıtı, antimilitarist bir kurgu.
Kolunu bacağını, yüzünü işitme yeteneğini kaybetmiş yoksul bir askerin bilincinden bize, ölümün değil yaşamın kutsal olması gerektiği üzerine bir çığlık belki de...
10. bölümün 99-106 arasındaki sayfaları ise tekrar dönüp okuduğum, üzerine tartışmaya değer kısmıydı. O kısımları uzun uzun alıntı girmek istemedim :(
Türü içinde değerli bir konumu olsa da, etkilenerek okudum diyemem. Zaten en sevdiğim Metallica parçası hiçbir zaman One olmadı... Sad but true!