Yusuf
@Bosphorus09
“Senin tınılarına açtım kapıları
Bakışımın her parçasını bir yere attım,
varlığı bakışla doldurdum
Ölgün bir su kenarında, balçığın üstünde gördüm
bir parça tebessümünü, namaza durdum.
Bir dikenin dibinde saklıydı hatıran, kopardım,
saçtım dünyaya”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Geri döndüm düş pınarından, elimde ıslak bir testi
Kuşlar ötüyordu. Nilüfer açıyordu. Kırdım ıslak testiyi
Kapadım kapıyı
Ve oturdum seni seyretmenin eyvanına.”
“Gafildim
Kur’an başucumda, yastığım İncil.
yatağım Tevrat ve örtündüğüm Avesta,
düş görüyorum:
Su nilüferinde bir Buda.
Her nerede bittiyse yakarış çiçekleri,
ben derdim. Bir çiçek demetim var.
Senin mihrabın elden ırak: O yukarıda,
Bense aşağıda.”
“Uçuş karanlığısın, başlangıcı olmayan bir rüyasın,
dalgasızsın, renksizsin, bir uyum denizisin.”
“Uykuya daldım, bir düş gördüm.
Düşte bir suyun parıltısı.
titremesi bir yaprağın suda…
Bu tarafta ölümün karanlığı, o tarafta ölümün güzelliği.
Bunlar nedir? Onlar nedir?
Nedir kalabalığı zamanların?”