Kendi kendime konuşurcasına bir kızıyorum bir gülüyorum,
Amcalar beni deli sanıyor,
Arkamdan evladım delimisin diyenler,
Yüzüme garip garip bakanlar,
Önceleri anlamlandıramıyorum,
Sonra bir dost,
Kardeşim nedir senin derdin diyor,
Bir derdim yok diyorum,
Deli divane gibi şehrin sokaklarında ne gezersin kendi kendine konuşarak ozaman,
Ve kahkaha kopuyor,