Reklam
Bu hatıralar, Kürtçe düşünülüp yazıldı.
Fakat zamanın faşist kanunları ana dilimizle konuşup yazmayı yasak ettiği için benim için yabancı bir dil olan Türkçe ile bu hatıratı yazmak mecburiyetinde bırakıldım.
Ben konuşmayı değil, dinlemeyi hep daha çok sevmişimdir. Konuşmanın yararını pek görmediğimden olsa gerek; ya da hep zararını gördüğüm içindir belki de.
