Ayşenur
@Bozcayse
Yorgunuz.. icimizde kalanlardan,diyemediklerimizden, soyleyemediklerimizin ağırlığını taşımaktan.
Artık ardına bakmak anlamsızdı, çünkü geride kalanlar yaşamiyordu
Mesela saat dörtte geleceğini bilirsem, saat üç dedin mi yüzüm gülmeye başlar.
Benim bir atkim olsa, dolarim boynuma, gezer dolaşırım onunla. Bir çiçeğim olsa, takarım yakama, istediğim yere götürürüm. Ama sen yıldızları koparamazsin ki gökten.
Milyon kere milyon tane yıldızdan birinin köşesinde açmış, eşi benzeri bulunmayan bir çiçeği sevecek olursan eğer,mutlu olmak için başını kaldırıp o yıldızlara bakmam yeter. Dersin ki bakıp gökyüzüne: benim çiçeğim işte oralarda bir yerde...
Ama koyunun teki gelir de çiçeğini yemeğe kalksa ne olur biliyor musun, o gökte parıldayan yıldızların ışığı bir anda sonuverir
Biliyor musun cok üzüldüğün zaman, çok seviyorsun günbatımını