Velet olduğum ve ninem bana masallar anlattığı zamanlar, onlara inanmaz, ama inanıyormuş gibi heyecandan titrer, güler ya da ağlardım. Sakallarım çıkınca bütün masalları bıraktım ve onları tarakaya bile aldım. Ama şimdi, ihtiyarlığımda yine çocuklaştım patron, onlara yeniden inanmaya başlıyorum…Anlaşılmaz şey şu insanoğlu!
Sen ne dersen de, kadın başka bir şeydir patron, insan değil, başka bir şey.
Kadın anlaşılmaz bir şeydir ve gerek uygarlığın, gerekse dilin bütün yasaları yanılmaktadır kadın konusunda.
Eğer yasa koymak benim elimden gelseydi, erkek için başka, kadın için başka yasa koyan erkek için on, yüz, bin yasa; ne de olsa erkektir, kaldırır.Ama kadına hiç!
Mutluydum; biliyordum bunu.Bir mutluluğu yaşarken onu kavramamız zordur; ancak o gelip de arkamıza baktığı zaman, birden bire biraz da hayranlıkla ne kadar mutlu olduğumuzu anlarız.
Anladım ki Zorba, bunca zamandır arayıpta bulamadığım adamdır; canlı bir yürek, sıcak bir hançere ve daha Toprak Ana’sından göbeği kesilmemiş, hilesiz, kocaman bir ruh!