Bazı dönemler insan yürür gibi ilerler; enerjisi vardır, umudu vardır, motive hisseder. Bazı dönemler ise sadece sürünerek gider gibi hisseder; yorgundur, kırılmıştır, katası karışıktır. Işte tam da o zamanlarda kişi kendini değersiz sanmaya başlar. Çünkü hep güçlü kalması gerektiğine inanmıştır. Halbuki hayatın doğasında iniş çıkış vardır. Her zaman aynı performansı göstermek mümkün değildir.
“Alıntı “