Mürekkebin dertle, kağıdın ise sabırla buluştuğu yerdir.
Biz sayfaları çevirdikçe, aslında kendi ruhumuzun tozlu raflarını aralarız.
Bir kitap biter, bir insan değişir.
Ne mutlu, satırlar arasında kaybolurken asıl kendini bulanlara...
Kitabı okurken, hayatın gürültüsünden uzaklaşıp daha dingin bir limana sığınmış gibi hissettim. Çağla Çakır’ın dili oldukça duru ve insanı yormuyor. Mavi rengin dinginliği ile dantelin o geleneksel dokusu birleşince ortaya hem hüzünlü hem de umut dolu bir tablo çıkmış. Kendi iç dünyasına dönmek ve hayatındaki düğümleri anlamlandırmak isteyenler için sakinleştirici bir etkisi var.
Maviye boyanmış bir umudun, sabırla nasıl bir sanat eserine dönüştüğünü görmek isteyen her okur için kıymetli bir eser.
"Hayat da bir dantel gibidir; bazen yanlış ilmek atarsın ama sökmeye kıyamaz, onu desenin bir parçası yaparsın."