BrontesArges
@BrontesArges
7 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Arka kapakta modern zamanın güzel ve çirkin hikayesi yazsa da kitap bundan çok daha fazlasını sunuyor. Hayattaki çirkinlikler ve güzellikler karşısında nasıl davranacağımız konusunda bir seçim şansımız olduğu mesajını veriyor. Başımıza gelen şeyleri nasıl karşılayacağımız bizim elimizde diyor kitap.
Kitapta beklediğim bir durum hiç beklemediğim bir anda ve şekilde gerçekleştiği için bir süre kitaba devam edemedim. Atlatmak ve sindirmek için okumaya biraz ara vermem gerekti. Ağladığım kitapları hatırladığımda üzülürüm ve ne kadar iyi yazılmış olsalar da tekrar elime alıp okumaya cesaret edemem. Tersyüz işte tam da bu kitaplardan biri oldu benim için. Yazar karakterleri öyle sahici öyle duygulu aktarmış ki onlarla gülmemek onlarla ağlamamak mümkün değildi sanki. Ambrose ve Fern'in aşkları ile dostlukları çok güzel yazılmıştı, elbette favori karakterim Bailey oldu, karakterlerin çocukluklarını okumayı da çok sevdim.
Son sayfadaki son kelimeyi okuduğumda içimde gerçek bir burukluk ve yüzümde bir tebessüm oluşturdu. Sırf bunun için bile kitabı okuduğuma çok memnunum. 
Tersyüz 
Amy Harmon
Tersyüz Amy Harmon
Reklam
Naomi ve Nicholas evlenme arifesinde bir çift. İlk sayfalarda ilgisiz nişanlısı ve korkunç kayınvalidesine karşı hayattan bıkmış ve mihraptan kaçmanın yollarını arayan bir kadını okuyoruz. Neyse ki kitap bir süre sonra açılıyor. Birbirlerinin ilgisizliğinden bunalan ve her zaman kibar rolü yapmış olan çiftimiz ilişkilerinde ilk kez gerçek kişiliklerini kuşanıyor ve birbirlerine karşı bir savaş başlatıyor. Savaşta hem birbirlerini hem de kendi kalplerini yeniden tanıyan karakterlerimiz beni hem duygulandırdı hem de çok eğlendirdi. Yazar, karakterlerini çok iyi tanımış ve baştan sona kadar oldukça keyifli ve akıcı bir dille onların hislerini bize aktarmış. Kahkaha attıracak kadar eğlenceli aynı zamanda duygusal yönü güçlü olan insanı yumuş yumuş eden bir kitaptı. Üzerinden zaman geçtikçe tekrar tekrar aynı tadı alarak okuyacağınız kitaplardan.
Ayşegül Çiçekoğlu'nu seneler önce okumuş ve kalemini sevmiştim. Bu kitabını bir başka sevdim çünkü yüreğime dokundu. Daha doğrusu yüreğime Ada karakteri dokundu. Yankı'ya ise zaman zaman öfkelendim bazen üzüldüm. Alışkanlık ve aşkın ayrımını yapamayan bir genç Yankı. Şimdi bir yetişkinken anılarını düşünmeye başladıkça bu ayrımın farkına varma şansı oluyor.
Sanıyorum yazarın kalemi de okurları gibi gelişip olgunlaşmış zira bu kitabı geçmişte okuduğum kitaplarından çok daha iyi kaleme alınmıştı.
Kafa dağıtmak için okumaya başladığım ama yüreğimi sızlatıp aklımı meşgul eden bir kitaptı Sensiz Geçen Yıllarım.
Serinin son kitabı olan Tehlikeli Düşler’de ana karakterleri önceki iki kitapta tanımaya başlamıştık. Ünvanı alan kardeş Ewan ile yolları ayrılan çocukluk aşkı Grace’in hikayesini okuyoruz. Beklentim oldukça yüksekti, karakterlerin müthiş bir hikaye potansiyeli vardı. Üstelik bu bir Sarah Maclean kitabıydı.
Duygu dolu ve heyecanlı bir kitap beklerken hayal kırıklığı yaşadım maalesef. Grace’in kararsızlıklarını okurken yoruldum. Önceki kitaplardan bildiğimiz kadarıyla Ewan acımasız bir babayla büyümüş herkesin deli sandığı ama içinde çocukluk aşkını besleyen tehlikeli ve geçmişi karanlık bir dük ama kadına olan aşkı dışında hiçbir vasfı hikayesi yokmuş gibi yazılması da ayrı bir hayal kırıklığı oldu benim için.
Sanki ilk iki kitapta okuduğum ve sevdiğim Grace ile Ewan değildi okuduğum.
Kitap boyu hep bir yükseliş bekledim ama yazar beklenen atağı yapmadı, kitabın sonunda hikayeyi yükseltmeye çabalasa da kitabın bütünü öylesine durağandı ki kitabı kurtarmadı. Karakterler küçücük bir olay çemberi etrafında dönüp durdular. Aşk ve kardeşlikle ilgili heyecanlı bir kitap bekliyordum ama ilk iki kitapta bile Ewan’ın kardeşleriyle olan ilişkisi daha iyi yazılmıştı, Ewan ile Grace’in aşkı bana geçmedi. O bağın kuvvetini ben hissedemedim şahsen. Ha bir daha Sarah Maclean okur muyum? Evet, elbette okurum. Yazarın sevdiğim kitapları sevmediğim kitaplarından çok daha fazla.
Serinin önceki kitaplarında kısacık değinilen Phoebe ve Yüzbaşı Trevillion'ı ilgi çekici bulduğumdan ve kitabın arka kapak yazısından dolayı iki senedir çıkması için sabırsızlanıyordum. Haliyle beklentim oldukça yüksekti. Ne yazık ki hevesle okumayı beklediğim karakterler bu kitapta bambaşkaydı öyle ki karakterlere bir türlü ısınamadım, kendimi kitabın içindeki mekanlarda hissedemedim. Bunun sebebi karakterlerin düşüncelerinin derinliği olmadan yansıtılması, duygu geçişlerinin de aceleye getirilmiş gibi olması. Hele de yazarın yaratmaya çalıştığı gizemin tatmin eden bir sonuca bağlanmaması ile kitabın sonuna geldiğimde bu kadar sayfa ne okudum diye sormaktan alamadım kendimi. Karakterler net olmayan bir olay örgüsünün içinde oradan oraya savrulmuş adeta. Evet, beklentinizi yüksek tutmadığınız takdirde okunabilecek hoş bir Elizabeth Hoyt kitabıydı ama en iyilerinden biri olmadığını söyleyebilirim.
Reklam