Delikanlı kamp ateşinin yanında oturup gökyüzünü seyrederken,
İnsan sevince,' diye düşündü, 'nesneler daha çok anlam kazanıyor.
Simyacı, Yanındaki küçük matarayı çıkardı ve Santiago' ya uzattı.
Santiago içtiğinde şaşırdı. Tadını daha önce hiç böyle hissetmemişti. Içecek şaraptı. Çölün ortasında, böyle bir yolculukta bunu beklemiyordu.
Simyacı onun şaşkınlığını fark etti ama gülümsedi. Sonra sakin bir sesle, insanı kirleten şeyin içtiği şeyler değil, kalbinden geçen kötü düşünceler ve korkular olduğunu söyledi.
Ama şarabı şeriat yasaklamıştı. Dedi delikanlı
"Kötülük," dedi Simyacı,
"insanın ağzından giren şeyde değildir. Kötülük oradan çıkandadır." Rüzgâr kumların üzerinden geçerken Santiago sessizce içeceğini bitirdi. O an çölde, yıldızların altında, Simyacı'nın ona sadece bir içecek değil bir düşünce verdiğini hissetti.
Simyacı
Paulo Coelho