Asiye Çınar
@Browniem
zaqa.net/Soulftly
Müsaitlik durumu negatif.
Yaşamın kaynağı sevgidir,kin değil !
Sustum. Suskunluğum, susturana armağan olsun.
Proleter
Yetkin olma yolunda..
Kitapların içinde
Kütüphane, 26 Haziran 1950
1314 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Gerçekten esinti
Demdir gelir geçer,
Şu birkaç ayı özet geçeyim istedim.
Ben Aysu Bağlar, bi bebesiyle geçici yaşam alanında yaşıyorum. E tabi koca da yok aile de. Sataşacaklar sarkıntılık da yapacaklar sen de onları döveceksin sonra da çıkıp denetim verecekler ve çevre de kısa giyinmeseydin diyecekler. Kalkıp başka bir yere geçeceksin aynı hesap otiziminle alay konusu edileceksin. Biraz sabredeceksin, birilerinin desteği birilerinin gütmesiyle kiraya çıkacaksın bir dünya sorunla baş edeceksin.. Bir yerde baş edemeyip destek isteyeceksin, yanlış insanlarla yanlış muhabbetlere girmeden yanlış tercihler kullanmadan devletten isteyim diyeceksin, onlar da çıkıp alay edercesine korunsaydın, geçici merkezler neyine yetmiyor desin ordan da geçelim. Çalışayım diyeceksin çocukla olmaz desinler, elde avuçtaiyle bucuçtur. Psikoloğa git iyi gelir desinler giderim o da demesin mi senin duymak istediklerini söyleyemem. Bir yerde tıkanır insan dolar bir baraj gibi bir yerde açılmayı bekler, ağlayamaz tutulamaz. Yanlış tercihler yanlış hayatlar yanlışlar cümbüşü.. Ben kimim, ben neredeyim
Her neyse
Demdir gelir geçer
'Yavaş yavaş büyüyeceksiniz' diyordu babam..
Ya biz çok hızlı büyüdük ya da büyüdüğümüzü hiç anlayamadık. Çığlık çığlığa koşturduğumuz parklarda çığlık çığlığa ağlarken fark ediyoruz büyüdüğümüzü.. Bir sofra etrafında aynı tabağa daldırılan kaşıkların yerini tek başına sessiz sedasız yediğimiz an yeterince doyuyoruz yalnızlığa..
Ve yemek kokusunun kömür kokusuyla karıştığı sokakların ceset kokuyor olması bizim gerçekten büyüdüğümüzün simgesi oluyor aslında. Doyamadığımız insanların cesetleri çıksın diye beklerken enkaz başında, biz büyümekten ziyade erken yaşta ölmeye başladık
Evet ' Yavaş yavaş büyüyeceksiniz' diyordu babam ama ekliyordu ' Vaktinden önce açan çiçek erken ölmeye mahkümdur'
"Merhaba hayatım,
Bu satırları sen daha karnımdayken yazıyorum. Sen o kadar güçlü bir insan olacaksın ki annen gibi dünyayı sırtlan deseler göğsünü gere gere sırtlanbilendiğini görecekler. Ama göremedikleri şey o dünyayı tek başına taşımana izin vermediğim olacak. Daha cinsiyetini bilmiyorum. Ama ilk nefes alacağın günden ve nasip olursa son nefesimi verene değin ellerini hiç bırakmayacağım. En büyük arzum bir yoldaşım bir çocuğum olmasıydı ve şükür ki kabul olan duamın sonucusun. Babanı tanıyabilecek misin bilmiyorum. Çünkü daha sen yolun başındayken biz ayrılmak zorunda kaldık. Bunların önemi yok tabi ben her ikisi de olmaya razıyım sen yeterki sağlıkla gel..
Seni seven annen"
"O güzel insanlar, o güzel atlara binip gittiler
Demirin tuncuna insanın piçine kaldık..."
Reklam