Çocuklarınızla konuşun. Birlikte, masada yemek yiyin.
Ebeveynler, çocukları küçükken onlarla birebir sohbet etmeye yeterince vakit ayırmıyorlar. Birlikte sofraya oturmak ise akademik başarının artmasına ve dil gelişimine katkı sağlarken, alkol ve madde bağımlılığına karşı koruma sunacaktır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Satranç oynarken yemek yemeği unuturdum. Hissettiğim tek fiziksel dürtü susuzluktu, o da muhtemelen durmaksızın düşünmem ve oynamamdan kaynaklıyordu. Şişeyi iki dikişte bitiriyor ve gardiyana daha fazlası için yalvarıyordum sonra tekrar dilim damağıma yapışıyordu. Sonunda sabahtan akşama kadar oynamaktan başka bir şey yapmadım ve öyle bir noktaya geldim ki artık bir dakika bile yerimde duramıyordum, kazanma arzum, zafer tutkum ve kendi kendimi mağlup etmem sürekli tekrarlayan bir döngünün sonunda bir çeşit öfkeye dönüştü.
Bütün köyler, bütün kentler, bütün milletler bu hastalığa tutuluyor ve çıldırıyorlardı. Herkes üzüntü ve telaş içindeydi. Kimse kimseyi anlamıyordu. Herkes gerçeğin yalnız kendisinde olduğunu sanıyor, başkalarına bakarak acı çekiyor, göğsünü yumrukluyor, ağlıyor ellerini oğuşturuyordu.
“Bu sabah kütüphaneye giderken, kaldırımdaki iki yaşlarında küçük bir çocuk ve annesinin yanından geçtim”, diye yazdı bir arkadaşım. “Yaklaşınca çocuk bana baktı, bakışları öyle canlı ve andaydı ki, “Merhaba” dediğimde eğildi ve yerden kurumuş bir yaprak alıp bana verdi. Dünyanın zenginliği ve güzelliği bu işte!”
'Bana şunu yapınız deyin, hemen yapacağım. Her şeyi yapacağım. Olmayacak şeyleri yapacağım. Hemen yapacağım. Olmayacak şeyleri yapacağım. İnandığınız şeyleri ben de inanacağım. Her şeyi her şeyi yapacağım. Bana öyle yapmayınız. Bakmayınız bana öyle. Beni öldürdüğünüzü biliyor musunuz?'