“Her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkarlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşamsı gerektiğini kesinlikle bilmez.”
Çünkü bu dünyada aldığımız veya elde ettiğimiz her şey için bir bedel öderiz ve hırslar sahip olmaya değer olsa da, ucuza elde edilemezler, ancak çalışma ve inkar etme, kaygılanma ve cesaret kırılmasıyla beraber gelir.