Othello, Shakespeare’den okuduğum ilk tiyatro eseriydi. Yazarın eseri şiirsel üslupla yazmış olması eseri daha zevkli hale getirmiş. Karakterlerin duyguları öyle güçlü yansıtılmış ki adeta sahnenin karşısında tiyatro izliyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Eserin konusu ise
tek kelimeyle kıskançlık diye açıklanabilir.
“Othello çıkardan paradan ne kadar az anlarsa, Iago da insancıl değerleri o kadar yok sayar.”
Kıskançlık duygusu tarafından adeta ele geçirilmiş olan Iago’nun bu duygu sebebiyle baş karakter Othello’nun güvenini kazanıp hayatına, sevdiklerine dair içine sinsice şüphe tohumlarını ekmesini enfes bir şekilde ele almıştır.
En ahlaklı, erdemli sözlerin en ahlaksızların dilinde olması bir ironi oluştururken okuru da ayrıca bir sinirlendirir.
“Göründükleri gibi olmalıdır insanlar,
Eğer değillerse göründükleri gibi,
İnsan değil, şeytandırlar.”
Gerçekkitapseverler grubuyla okuduğumuz bir kitaptı. Kesinlikle okunmasını tavsiye ederim.