Büşra

Büşra
Kitap okumadan meydan okuyamazsınız.
En iyi çıkış yolu her zaman içinden geçmektir.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Büşra

, bir kitap okudu
5/10
·120 syf.·
2025 1. kitabı
Epiktetos
8.4/10 · 1.663 okunma
Geçinmek için ne yaptığın beni ilgilendirmiyor. Neyi özlediğini, kalbinin arzuladığı şeye kavuşmanın hayalini kurmaya cesaret edip edemediğini bilmek istiyorum. Kaç yaşında olduğun beni ilgilendirmiyor. Aşk için, hayallerin için, yaşıyor olma serüveni için, bir aptal gibi görünme riskini göze alıp almayacağını bilmek istiyorum. Ay´ının etrafında hangi gezegenlerin döndüğü beni ilgilendirmiyor. Kederinin merkezine dokunup dokunmadığını, hayatın ihanetlerince açılıp açılmadığını, daha fazla acı korkusundan kapanıp kapanmadığını bilmek istiyorum. Saklamaya, azaltmaya ya da düzeltmeye çalışmadan benim ya da kendi acınla oturup oturamayacağını bilmek istiyorum. Benim ya da kendi neşenle olup olamayacağını, insan olmanın sınırlılığını hatırlamadan, bizi dikkatli ve gerçekçi olmamız için uyarmadan çılgınca dans edip coşkunun seni parmak uçlarına kadar doldurmasına izin verip vermeyeceğini bilmek istiyorum. Bana anlattığın hikayenin doğru olup olmaması beni ilgilendirmiyor. Kendi kendine dürüst olmak için bir başkasını hayal kırıklığına uğratıp uğratamayacağını; ihanetin suçlamasına dayanıp, kendi ruhuna ihanet edip etmeyeceğini bilmek istiyorum. Güvenebilir ve güvenilebilir olup olamayacağını bilmek istiyorum. Her gün sevimli olmasa da güzelliği görüp göremeyeceğini bilmek istiyorum. Benim ve kendi hatalarınla yaşayıp yaşayamayacağını; bir gölün kenarında durup gümüş ay´a ´EVET!´ diye bağırıp bağırmayacağını bilmek istiyorum. Nerede yaşadığın ya da ne kadar paran olduğu beni ilgilendirmiyor. Keder ve umutsuzlukla geçen bir gecenin ardından, yorgun, bitap da olsan, çocuklar için yapılması gerekenleri yapıp yapmayacağını bilmek istiyorum. Kim olduğun, buraya nasıl geldiğin beni ilgilendirmiyor. Çekinmeden benimle ateşin ortasında durup durmayacağını bilmek
İnsan
En güzel hikayeler yeniden başladığında yazılır. Bir zamanlar yolumu kaybettiğimi sandım. Kalabalıklar içinde yalnızdım, en çok da kendime yabancıydım. Başkalarına hayranlıkla bakarken, onların aslında benim ışığıma bakıp iç geçirdiğini hiç fark etmemişim. Kendimi hep eksik sanarken, meğer en büyük tamamlanma içimde saklıymış. Sonra bir durdum. Yaralarımı susturmayı, geçmişimi onurlandırmayı, sessizlikte kendi sesimi duymayı öğrendim. Ve işte tam da orada… Yeniden başladım. Kendime. Kendimle. Güçle. Aşkla. Artık biliyorum, bu hikaye güzel çünkü kahramanı uyanmış bir ruh, ve yazarı artık kendine inanan bir kalp.
İnsan