En yakın arkadaşımın söylediği kadar naif ve huzurlu bir kitap.
Keşke ben yazmış olsaydım diyerek tavsiye edilen bu kitap bana da aynı şeyleri söyletti…
AğaçlarHermann Hesse · Kolektif Kitap · 20195,1bin okunma
Seni yalnızlığından tanıdım
Kirpikleri kırık çocuk
Çiğneyip durduğun dudaklarından.
Gözlerin küllenmiş yangın yeriydi
Bir eylül göğünün bulut kümeleri
Donuk bakışlarında
Hüznün nasıl da benziyordu
Benim ilk gençliğime.
Ellerinden tanıdım seni
Yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden.
Bir uzak boşluğa yağmur yağıyordu
-Anılardan anılara ince çizikler…-
Yüzün bir türkü sonrasının
Kederli dalgınlığında;
Güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum
Ağıt gibi bir halay dudak uçlarında
Gücenik duruşundan tanıdım seni.