Hayatımda yalnızca bir defa gerçekten sevildim. Herkes bana daima nazik davranırdı. En uzaktan tanıdıklarım bile bana kaba veya haşin, hatta soğuk davranmaya çekinirlerdi. Ben de ara sıra da olsa biraz yardımcı olsaydım, bu nezaket -kesin olmasa da- sevgiye veya şefkate dönüşebilirdi belki. Fakat böyle bir çaba içine girmeye ne sabrım ne de zihnim yetti.