Kendimize (insanoğluna) yanıltıcı şekilde isimlendirdiğimiz pek çok nitelik atfettik. Sevgi, Nefret, Hayırseverlik, Merhamet, Aç gözlülük, Cömertlik, vesaire. Demek istiyorum ki, isimlere yanıltıcı anlamlar yükledik. Bunların hepsi kendini ferahlatmanın, kendini memnun etmenin biçimleridir, fakat isimler onları öyle bir kılığa sokar ki, dikkatimizi bu olgudan uzaklaştırır. Ayrıca sözlüğe orada hiç olmaması gereken bir sözcük de sokuşturmuşuz Özveri. Bu sözcük, var olmayan bir şeyi tarif ediyor. Fakat en kötüsü, insanın her eylemini ona dikte eden ve zorlayan Yegâne Güdüyü görmezden geliyor ve ondan hiç söz etmiyoruz.
'inanmıştım, ve bu inancımla mutluydum;sen, inancımı ve huzurumu elimden aldın. Şimdi elimde hiçbir şey kalmadı ve sersefil ölüyorum; çünkü bana anlattığın şeyler, benden alıp götürdüğün şeylerin yerini doldurmuyor."
Aşkı bilmiyorsam nasıl değiştiririm
kendim, seni ve bütün dünyayı
