Ey nefsim! Madem öyledir, sen dahi kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:
"Fâniyim, fâni olanı istemem.
Âcizim âciz olanı istemem.
Ruhumu Rahman'a teslim eyledim gayr istemem.
İsterim fakat bir yâr-ı bâki isterim. Zerreyim fakat bir Şemsi Sermed isterim
Hiç-ender-hiçim, fakat bu mevcudatı birden isterim.
"Aslan Mehmed'im ben bir talebenin yetişmesi uğruna bin münafığın kahrını çekerim. Ben bir bahçıvanım,
Yâr için ağyâre minnet ettiğim ayb eyleme
Bağban bir gül için bin hâre hizmetkâr olur
Benim de bir yarim var, davam var, gayem var: İnsan yetiştirmek, memleketimin dinini, imanını irfanını, ahlakını kurtaracak bir nesil yetiştirmek... Gayem, aşkım, hedefim budur. Bu büyük gayeme ermek için ağyarın, düşmanların, rakiplerin kahrını çekerim; ezalarına cefalarına tahammül ederim...."
Derd-mendim yâ Resûlâllah devâ ol derdime
Dest-i gîr ol yâ Resûlâllah bu âsî mücrime
Sen şefâat kânı varken yalvarayım ben kime
Ben Resûl-i Kibriyâ'nın bülbül-i nâlânıyım
Mücrimim gerçi cemâl-i Mustafa hayrânıyım