Buğra bektaş
@Bugrabektas
Reklam
Gurur insanlar arasında sık rastlanır bir kusurdur,bence diye akıl yürüttü. Okuduğum büyük eserlere göre,sahiden sık rastlanıyor olmalı. Insan doğasının gurura özellikle düşkün olduğuna ve herhangi gerçek ya da yapay erdemlerden dolayı kibirliliği olmayan kişilerin az olduğuna inanıyorum. Kibirle gurur, genelde aynı anlamda kullanılmalarına karşın, farklı duygulardır. Bir kimse
Kibirli olmadan gururlu olabilir. Gurur daha çok kendimizi değerlendirme biçimimizle ilgilidir; kibirse diğerlerine kendimizi nasıl göstermek istediğimizle.
Ben ucuz bir romandım. Hayır, kötü bir edebiyatın bile bir gerçekliği vardı: can sıkıcı taklitçilikleri bile benden gerçekti. Ben yoktum; hatta ben yokum,olmadım diyemeyecek bir yerdeyim; kelimeler bile yanyana gelerek beni tanımlamak istemezlerdi. Ne olurdu benim de kelimelerim olsaydı; bana ait bir cümle,bir düşünce olsaydı. Binlerce yıldır söylenen milyonlarca sözden hiç olmazsa biri, beni içine alsaydı! Çok insan için söylendi ama, sana da uygulanabilir denilseydi.
Bu kötü hayatı sanki doğmadan önce de yaşamıştım; kendime yakıştırdığım yaşantıları doğmadan önce de okumuştum. Kötülüklerimin bile kendime, öz varlığıma ait olduğuna inanıyordum.
Reklam