Buğra bektaş
@Bugrabektas
"Ah, neler hissediyorum da tahlil edemiyorum. Bir şey yazmak, o duyguların içinden bir şey çıkarmak istiyorum ama bir kere ne yazmak istediğimi tayin edebilsem... şurada-beynini gösteriyordu- bir şey var, bir şey duyuyorum ama rüyalarda tutulamayan şekiller gibi parmaklarımın arasından kaçıyor. Bilir misin nasıl bir şey? Bak şu semaya, ne görüyorsun, mailiklerden mürekkep bir derya...gözlerinle onun içine girmeye çalış; o mailikleri yırtmak için uğraş, ne görüyorsun? mai... daima mai değil mi? Sonra bak ayağımızın altındaki toprağa, ne buluyorsun? Donmuş, simsiyah bir renk... Of! O siyah tabakaları parçalayarak içeriye bak; in,in,in, ne kadar inebilmek mümkünse o kadar in; ne buluyorsun? O siyahlıklar içinde ne buluyorsun? Siyah... daima siyah değil mi? İste öyle bir şey yazmak istiyorum ki yukarı bakılsa mai ve daima mai; aşağı bakılsa siyah, daima siyah... bir şey ki mai ve siyah olsun. Hasta mıyım bilemiyorum; fakat ah! O ne yazmak istediğimi bilsem; onu şöyle karşımda resmi çıkarılmış, tavsir edilmiş görmek mümkün olsa; işte o vakit zannediyorum ki artık ölebilirim; hayatta nisabını tamamıyla almış bir adam hükmünde gözlerimi kapayabilirim."
Evin iskemlesi BABA
Heyhat! Şimdi iskemle yine üç ayak üstünde; fakat bu defa eksilen ayak o kadar muhim bir ayak ki iskemle duramıyor.
Bârân-ı elmas!
İşte işte; sanki semalardan dökülen, karşısında şu bayırın eteğinde yer yer parıldayan,denizin siyahlıkları içinde şurada burada ışıldayan bu ziyalar; işte işte, raks ediyor; yağıyor; onlar da bir bârân-ı elmas fakat hayatta yüksek şeylere meftun olmuş gözler gibi aşağıdan yukarıya yağıyor; ta o semalara, o üzerinde gülümseyen nurlar, çalkalanan mailiklere yağıyor. Bir rüya içinde yahut sihir âlemi karşısındaydı; kemanların titreyen eninleri, flavtanın kahkahaları, sanki bu aletlerden, bütün bu kirişlerle tahta veya bakır parçalarından sihirli bir nefesle canlanarak , kanatlanarak uçuşan küçük küçük nağmeler birbirine atılıyor; birbirinden ötekine bir hicran sedası, ötekinden bir ıstırap enini, şundan bir tahassür nalesi, diğer birinden bir ümit cevabı cıkarak, bütün o biçare insan ruhuna mahsus acılıkların tatlılıkların hazinesi taşıyor; mai, siyah kelebekler gibi uçuşarak, birbirleriyle dudak dudağa bir visal içinde dağılıyorlar, yükseliyorlar; sonra bunlar o parlak semanın mailiklerine, şu muzlim denizin siyahlıklarına serpiliyor; işte işte şu aşağıya süzülen, şu yukarıya uçuşarak siyahlara bürünen soluk ziyalar! Bârân-ı elmas...
"Öyle bir lisan ki sanki tamamıyla bir insan olsun "
"Bilseniz, şiirin nasıl bir lisana muhtaç olduğunu bilseniz! Öyle bir lisan ki... Neye teşbih edeyim bilmem! Mütekellim bir ruh kadar beliğ olsun,bütün kederlerimize,neşelerimize, düşüncelerimize, o kalbin bin türlü inceliklerine, fikrin bin çeşit derinliklerine,heyecanlara,tehevvürlere tercüman olsun; bir lisan ki bizimle beraber grubun mahzun renklerine dalsın düşünsün,bir lisan ki ruhumuzla beraber bir matemin yeisiyle ağlasın. Bir lisan ki asabımızın heyecanına refakat ederek çırpınsın... haniya bir kemanın telinde zapt olunamaz,anlaşılamaz, bir kaide altına alınamaz nağmeler olur ki ruhu titretir... haniya fecirden evvel afaka hafif bir renk imtizacıyla dağılmış sisler olur ki üzerlerinde tersim olunamaz, tayin edilemez akisler uçar; nazarlara buseler serper... haniya bazı gözler olur ki sonsuz karanlıklarla dolu bir ufka açılmış kadar ölçülemez, nerede biteceğine vukuf kabil olamaz derinlikleri vardır, hissiyatı yutar... işte bir lisan istiyoruz ki onda o nağmeler, o renkler, o derinlikler olsun. Fırtınalarla gürlesin, dalgalarla yuvarlansın, rüzgârlarla sarsılsın; sonra müteverrim bir kızın yatağı kenarına düşsün ağlasın,bir çocuğun beşiğine eğilsin gülsün,bir gencin ümitle parlayan nazarına saklansın. Bir lisan... Oh! Saçma söylüyorum, zannedeceksiniz, bir lisan ki sanki tamamıyla bir insan olsun."
Buğra bektaş
, bir kitap okuduPuan vermedi·236 syf.·
6 günde okudu
·Okunma: 05 Şubat 2021 00:39
·2021 3. kitabı
