Kahveyle aram ciddi, kitaplarla uzun soluklu bir ilişkimiz var. Yolda, durakta, hayatta hep bir şeyler okurum. Fazla ciddiye almadan yazdıklarımı bloga da bırakıyorum: tatkitapyol.blogspot.com
Meslek öğrenmek yoktu, şehir yoktu, geniş yataklı ve manzaralı apartman daireleri yoktu. Restoranlarda beyaz masa üstlerinin üzerinde parlak gümüş takımlarla yemek yemek yoktu. Sadece o oda, yataklardaki lazımlıklardan gelen pis kokular ve çatlayana kadar gerilen deriler vardı. Rahminden ve kollarımdan koparılıp alınacak ve duvarların ötesinde bir yerlere gönderilecek bebekler vardı sadece.
Nüfusun %98’i öldü eve. Yok oldu dünyanın nasıl devam edeceğini düşünüyorsun? Onların ressamlara ihtiyacı yok, diye fısıldadı. Çocuklara ihtiyaçları var. Bulabildikleri… ya da yapabildikleri her sağlıklı çocuğa…