Ben ona hislerimi anlatamayacağımı hissettim, sustum. Fakat kalbimde bir şey yıkılmıştı. Ben yalnız kalbimde ağladım. Hayatın meğer pek siyah, pek yaman, pek korkunç bir siması varmış.
Handan
Duymadığını zannederek sesimin çıktığı kadar ardından bağırdım. Bu son kozumdu, umutsuz bir seslenişti. Vız geliyordu sana,
Umursamıyordun, ilgilenmiyorsun artık benimle.
Milena'ya Mektuplar