Çağdaş Bir Ürperti
@Bulutsr
Belkide konuşuyordur gözlerin
Ama ben gözce bilmiyorum ki;
Sessizce biliyorum
Usulca biliyorum
Masumca biliyorum..
-Cemal Süreya
Öğrenci
Hukuk
15 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Eğer içinizden birisi çıkıp da sahnede sanatını icra eden oyuncunun maskesini -yüzünü teşhir etmek amacıyla- indirecek olursa oyunun içine etmiş olacağından kuduz it gibi taşlanmaz mı ? Birden her şey yeni bir çehreye bürünür: Az önceki kadın bir erkek, delikanlı bir ihtiyar, kral kaşla göz arasında garibanın teki ve Tanrı da İblis' in ta kendisi oluverir. Sonuçta yanılgılardan yoksun kalan oyun anlamını tamamen yitirmiştir - demem o ki maske ve makyajdır izleyenleri büyüleyen. Hayat da tiyatro oyununa benzer bir şeydir, maskesi düşene kadar herkes bu oyunu sürdürür. Hayattır nitekim insanlara olduklarından farklı roller biçen: Az önce morlar kuşanmış bir kral olan bir bal-karsınız paçavralar içinde bir köle oluvermiş. Bir yanıltmacadır sürüp gider, ama bir komediden de farklı bir şey beklenmez doğal olarak.
Reklam
Bunlar öylesi bir tevazu havası estirirler ki, sanırsınız bitirim kalemşorları ya da kafiye madrabazını parayla tutup onların ağzından methiyeler düzdüren kendileri değildir.
Sanki bu yeterince utanç verici değilmiş gibi bir de satın aldıkları yalan dolu satırları veya dizeleri dinledikçe tavus kuşu benzeri kabardıkça kabarırlar; üstelik düzenbaz hatiplerin birbirinden sunturlu yalanlarına kanıp kusursuz erdem kaynağı birer tanrı olduklarına inanıverirler.
Halk bir kere kulluklaşmaya görsün, özgürlüğü öylesine unutuyor ki, artık onun uyanıp yeniden özgürlüğünü ele geçirmesi olanaksız oluyor. Üstelik halk, çok içten ve istekli bir biçimde kulluk (hizmet) ediyor. Bu durumu gören, onun özgürlüğünü değil de köleliğini kaybettiğini sanır.
Eğer insanlar fazla sağır olmasaydılar, hay vanların onlara “yaşasın özgürlük” diye haykırdıklarını duyarlardı.
Reklam