Bir gün Ensar'dan biri O'na gelip dedi ki:
"Ya Resûlallah! Sen benim için canımdan, çocuğumdan, ailemden ve malımdan daha sevgilisin. Şöyle gelip seni bir göremesem ölürüm herhâlde!"
Bu zat böyle dedikten sonra ağlamaya başladı. Peygamber aleyhisselam neden ağladığını sordu. Dedi ki: "Ya Resûlallah! Şimdi sen öleceksin, peygamberlerle beraber cennete gireceksin. Ben cennete girsem bile seni nasıl bulurum ki?"
Peygamber aleyhisselam ona bir cevap vermedi. Sonra Nisa suresinin 69. âyeti indi.
"Kim Allah'a ve Resûl'e itaat ederse işte onlar, Al lah'ın kendilerine lütuflarda bulunduğu peygamberler, sıddıklar, şehitler ve salihlerle beraberdir. Bunlar ne güzel arkadaştır!"
Amr bin As radıyallahu anh, O'na sevgi ve saygısından söz ederken diyor ki:
“Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellemden daha sevgili bir kimsem yoktu. Kimseyi gözümde O'ndan daha çok büyütmedim. Öyle saygım vardı ki O'na; gözümle doyasıya O'na bakamıyordum. Şimdi bana O'nu tarif et deseler tarif edemem; doyasıya O'na bakamadım bile!"