Beyaz sayfa. Seni ilmek ilmek dokuyorum. Şehrin manevi yükünü sırtladım, gözyaşları ile boşaltıyorum. Şu dağ ağaçların arasında gizliyor, vahşi hayvanları. Bilmeyen biri var ise çekecek belli ki!. Bir masum belki de ileride ki patikadan şu cani dağın pis tuzağına düşecek diye. Korkuyorum! Sana yazıyorum Beyaz sayfa. Beni anlatıyorum. Ben gibi olanlara sesleniyorum. Savaşıyorum, düşman kim biliyorum.
Hasret duyduğuma kavuşmak, ölmeden. Akıllara uymaz söylediğim görmeden.
Görmek isteyene gösteren, bilir ki görse de görmezden gelir beden!
Kavuşmak...
Şu tuzak dolu dağı geçmeden kavuşmak. Kâinat sana tutsak, bilirim ki geçmeye gerek yok, aşka ulaşana yoktur tuzak...
#Edebiyat #Nefis