İnsan, insandan vazgeçmez.
İnsan, insana yüklediği mânâdan vazgeçer.
‘Farkın yokmuş kimseden… Ben farklı bakmışım bilmeden…’ der.
ve insan, insandan gider.”
“Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.
Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?”
Ahmed Arif