Geleceğin veya geçmişin sanallığında yaşamı yakalamaya çalışmak yapaylık içerir ; bizi gerçeklikten koparır.Gerçeklikten koparır diyorum çünkü biz aslında sadece şimdiki zamanı bütünüyle algılarız.Geçmişin görevi yaşadığımız anı aydınlatmaktır ;geleceğinki ise şu anı zenginleştirip derinleştirmek.Kişi doğrudan kendine baktığında farkında olduğu tek şey ,o andaki bilincinin kaydetmekte olduklarıdır.Benliğin gerçekliğini taşıyan bu an çok önemlidir ve ondan kaçmak büyük bir hata olur.
İstediğiniz şeyi yapamadığınızda bilin ki sorun sizin tavrınızdan kaynaklanmaktadır.Gerçekleri körü körüne değil de belli bir seçim sonucu kabullendiğinizde özgürlükten bahsedilir.
Bilgi çağından bilinç çağına geçiş insanın kendini tanımasıyla başlar.Kendini tanımak süreci ise “sanal sevgi”den “gerçek sevgi”ye doğru uzanan köprünün inşasıdır.