Unutsam da ıstırap denizlerinde seni
Her an dualarında kuşatıyorsun beni
Bazen damarlarıma dokunuyor martılar
Bazen kafatasımla oynuyor karattılar
Boynumu bükenlerin dergahına varmışım
Celladıma bin yılın baharını vermişim
Sadak boş;ok kırılmış , parçalanmış yay ,Anam
Şahmerana küsmüşüm. Darılmışım vay anam
B
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Babam , o güzel insan 31 Ekim 2006 da Rahmet’i Rahman’a kavuşmuştu ve sağlığına yetişememiştik.Yıkılan dünya omuzlarıma çökmüştü bir anda.Ezildiğimi hissediyordum. Sanki yere yapışacak yamyassı olacaktım.Dünya doğduğum günlerden beri zaten omuzlarımda idi ama o hayatta iken alıyordu omuzlarımdan onu.Şimdi yalnız başına idim.Ve dünya ağırdı .Çok ağır!
"Bu ilk bakışta ürkütücü görünebilir; dünyayı, dünyevi şeyleri ve varoluşumuz konusundaki kendi yorumumuzu irdelerken bizi son derece kırılgan bir duruma getirir. Ama o ilk korkuyu bir kez yendikten sonra, mümkün olan tek çözüme, hayallerimizi izlemeye alışırız. Hep atmak istediğimiz adımları atabilecek cesarete sahip olmak, Tanrı'ya inandığımız ı göstermenin bir yoludur. Bunu kabullendiğimizde yaşam kut