Ard-arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana,
Bir bu yana...
Eğer yanımda olsaydın kimse kıramazdı kalbimi, kimse üzemezdi küçük yavrunu
ama şimdi o kadar uzaklardasın ki ne sesim yetiyor sana kendimi duyurmaya ne de ellerim uzanıyor ellerini tutmaya…
( Annelerinizi üzmemeye dikkat edin !)
Senden daha iyi dost yokmuş meğer bana annem, senden daha iyi derdime derman olacak kimsecikler yokmuş bu dünyada. Yanımda olsaydın da dinleseydin, çare bulsaydın derdime annem…
Anneye özlem, özlemlerin en ağırıymış meğerse annem.
Ben bunu sen yokken anladım, senin özleminle içim dolup taşarken ve çaresizce beklerken anladım annem…