Örümceğin ağına takıldığımızda sınırsız hayaller kurarız, beri yandan En ufacık kırıntıyla da idare ederiz ,onun sesini duymakla, kokusunu almakla, göz ucuyla onu izlemekle, onu hissetmekle, henüz ufkumuzda bulunan ve yok olup gitmemiş olanlarla, henüz geride kalan tek şey uzaklaşan ayaklarının ardında bıraktığı toz duman değilken...