Burcu Özyurt
@Burcumikk
3 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Reklam
Kitap boyunca şunu hissediyoruz:
Bazen yeniden başlamak için büyük planlara değil, doğru bir mekâna ve doğru insanlara ihtiyacımız var. Pumpkin Spice Cafe iddialı bir hikâye anlatmıyor; tam tersine, insanın içini ısıtan, “biraz dur, nefes al” diyen bir kitap. Son sayfayı kapattığımda ise içimde tatlı bir huzur kaldı
“Hayatın insanın elinden neyi, ne zaman alacağı hiç belli olmuyor.”
Kitap… Giden sevgiliye bir uğurlama niteliğinde ya da belki bir hesaplaşma…
Bir kadının gidişleri, dönüşleri, bekleyişleri, sitemleri, pişmanlıkları, kafa rahatlığı, hüzünleri, sevinçleri, aşkı, acısı, anısı…
Bir SAYIKLAMA… Uzunca bir VEDA …
Burcu Özyurt
@Burcumikk
·Kitap boyunca o kiraz çiçeği kolonyasının kokusu burnunuzdan gitmiyor. Tam unuttum diyorsunuz, Servet hatırlatıyor. Onu en çok rahatlatan şey bu koku, sanıyorum annesini de öyle. İkisinin aynı kokuda huzur bulması, o anne-oğul arasındaki bağı öyle güzel anlatıyor ki... Okurken annemle beğendiğimiz ortak bir koku var mıydı diye düşündüm durdum.
