Düşünüyorum ki bazen bir şeyler hatırlıyorsun da birden hepsi aklına geliyor; geriye dönüyorsun, çok daha önceleri, hatta dünyaya gelmeden önce olup bitenleri hatırlar gibi oluyorsun...
Ne diye kendime eziyet ediyor, ne diye bu daracık, kapalı çerçeve içinde uğraşıp didiniyorum ki sanki, hayat, bütün sevinçleriyle sonuna kadar bana açıkken?
Herkes beni tanımalı, yaşantım yalnız benim için akıp gitmemeli, herkes o kız gibi benim yaşantımla hiç ilgilenmeden yaşamamalı, beni yaşantım herkeste yankılar bırakmalı ve herkes benimle birlikte yaşamalı!