Prenses Katerina Semenova'nın sözleri benim yaşadığım şu günleri anlatıyor adeta:
Zaten çoktandır biliyordum ki bu evde bayağılıktan, ihanetten, kıskançlıktan, entrikalardan, nankörlükten, nankörlüğün en kötüsünden başka hiçbir şey beklenemez, ama bunları unutmuştum...
Evet, ben aptalın biriymişim! Her şeye rağmen insanlara inanıyor, onları seviyor, kendimden fedakarlık ediyordum. Oysa ancak alçak, adi insanlar başarı kazanıyorlar. Ama bu entrikaların nereden çıktığını biliyorum.
Bu dünyada ne hak denilen bir şey var ne de dürüstlük! Bu dünyada kurnaz ve kötü kalpli olmalı.
En iyi, en dostça, en basit ilişkilerde bile karşıdakinin gururunu okşamak, övmek gerekir; tıpkı tekerleklerin dönebilmesi için onları yağlamak gerektiği gibi.