... aralarındaki yaş farkına rağmen -en az on yaş fark vardı, belki daha da fazla- benzer hayatlar yaşayan kadınlarınki gibi bir arkadaşlık kurmuşlardı; belki sözsüz ama sessizliğin, gerçekliğini azaltmadığı bir arkadaşlık...
Ölmeden önceki gün gölgede yanıma oturmuş, elimi tutmuş ve şöyle demişti: "Vi, bana yetti." Ona, "Ne yetti?" diye sorduğumda, "Hayatım" , demişti. "Bana yetti."
En iyi ihtimalde bile arkadaşından yıllarca haber alamayabilirdi. Belki de hayatı boyunca... Bu yeni dünyada insanın sevdikleriyle iletişim halinde olabilmesinin kesin bir yolu yoktu.