xuitwaaien
@Burcusudey
28 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kitabın içeriğini Rus edebiyatına benzettim biraz. Çünkü Paris’in hepimizin bildiği tabi uzaktan doğma bilgilerden edindiğimiz çok süslü,şaşalı,aşk şehri vs özelliklerinden çok metro geçtikçe sallanan eski bir bodrum katını ve burada yaşayan yalnız,yoksul bir kadını ele almış. Kitabın özellikle anlatmak istediği şey ise şu:Kadın her zamanki gibi çöpleri karıştırırken eski ve kokan bir tilki kürkü buluyor. Bu kürk kadın için mutluluk,umut ve yalnızlığını aydınlatacak bir arkadaşlık anlamına geliyor. Kitapta bunu delilik olarak vurgulasa ki inceleme yapan çoğu kişininde delilik olarak yorumlamasına rağmen bence bu şuan hiçbir şey ile yetinmeyen,her şeyi olsa da memnun olmayan bir dünyada yaşadığımız için çok derin bir anlam içeriyor. Dünyalar önümüzde serili belki ama bizi mutlu edecek olan eski,kirli bir kürk olabilir günün birinde…
Reklam
Dans çılgınlığı(dans vebası)ilk olarak 14. ve 17. yüzyıllar arasında Avrupa’da meydana gelen sosyal bir fenomendi. Bu tabir sebepsiz yere toplu şekilde dans eden insanlar için kullanılmıştır. Erkek,kadın ve çocuklar, yorgunluktan bayılana hatta ölene kadar kasaba sokaklarında dans ettiler. Bu kitapta da Jean Teule 1518’de Strasburg’da gerçekleşmiş olan Dans Vebası salgınını kurgulayarak ele almış. Halk açlık,çaresiz ve yokluktan histerik bir şekilde ölene kadar dans ediyor. Ruhban sınıf ise bu yokluk durumunu onların günahlarına bağlıyor.
“Dans etmek bir çığlığı susturmak mı?”
Kitap konu olarak tamamen farklı ve ilginç bir hikayeden oluşuyor. Umutsuz insanların olduğu bir dünyada intihar etmelerine yardımcı olmak için nesillerdir intihar malzemeleri satan bir aileyi anlatıyor. Ailenin intihar eden ünlülerin isimlerinden oluşan üç çocukları var. Bu yönden çok ince düşünülmüş bir eser; Marilyn Monroe'dan Marilyn, Vincent Van Gogh’tan Vincent ve bir de en küçük çocuk için Alan Turing'den Alan var. Ailede Alan hariç herkes depresif mutsuz ve hayata bakış açıları karanlık,ölüm üzerine. Alan ise bana göre masum, hayattaki sadece güzel şeyleri gören çocukluğu temsil eden bir karakter. Mutlu, gökyüzünü mavi insanları sevgi dolu ve intihar dükkanında dahi gülünecek,umut edecek şeyler bulan bir çocuk. Öyle ki ailedeki herkes Alan’ı “hasarlı” olarak nitelerken zamanla onun sevgi ve umudu sayesinde onlarda hayata bakış açılarını değiştiriyor. Sevgi bulaşıcıdır.
Kitabı alırken tasarımına bayılarak aldım. Okumaya ise biraz tereddütle başladım ,Jane Austen gibi bir kalemi uyarlamak zordur diye. Ama okudukça da kendimi kitaptan alamadım. Jane Austen’ın Akıl ve Tutku kitabının bir uyarlaması olarak yazılmış Akıl ve Cinayet. Konuya gelecek olursak Dashwood kardeşler babalarının ani ölümünün ardından bunun bir cinayet olabileceği üzerine yoğunlaşıyor ve cinayeti aydınlatmak için ipuçları aramaya koyuluyorlar. Bu nedenle kitap için bir dedektif romanı diyebiliriz. Keyifli okumalar dilerim.
En başta büyülü bir aşkla başlayan hikaye nişanlılık daha sonra evlilik sürecine girildiğinde zamanla iki tarafın yaş farkı ve hayata bakış açıları sebebiyle sorunlar yaşamaları ve bu sorunları gururlarından dolayı konuşmadan çözmeye çalışmalarıyla bir noktadan sonra aralarındaki aşkın artık bağlılık ve arkadaşlık sevgisine dönüşmesiyle son buluyor. Tolstoy yine toplumun aslında her alanında olan ama görülmek istenmeyen bir sorununa değinmiş. İkili ilişkilerde bir hayatı beraber paylaşmaya başladığınız zaman sizin hayata bakışınız ve hayattan beklentiniz ne olursa olsun karşınızdakinin de beklentilerini göz önünde bulundurarak ortak bir yaşamı birlikte idame etmeniz gerekir.
Reklam