Zencefil burun deliklerini oynatarak, “Diyorum ki, “dedi, “madem bu insanlar her şeyi bu kadar çok biliyorlar, emretsinler de ileri de taylar dünyaya başlarının yanlarında değil alınlarının ortasında gözlerle gelsin. Hep doğadan iyisini yapabileceklerini ve Tanrı’nın yaptığını düzeltebileceklerini sanıyorlar.“
Bir çocuk. Yeni bir hayat. Kötülüklerden, hastalıklardan uzak, kaçırmayan, dayak yemeyen, tecavüze uğramaya, ırkçılıktan, aşağılanmaktan korunan, incittilmeyen, kendinden nefret etmeye itilmeye, terk edilmeyen bir çocuk. Hatasız büyüyen. İyilikle. Öfkesiz.
Buna inanıyorlardı.